บทที่ 72 ระวังคุณผู้จัดการ

คำพูดนั้นทำให้ณัฐวุฒิคาดไม่ถึง เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ มือคว้าปากกาหมึกซึมข้างกายขึ้นมาหมุนเล่นโดยไม่รู้ตัว

พริมดาวหลุบตาลง มองตามปากกาแท่งนั้นที่หมุนวนไปมา เสียงกึกกักเบาๆ ราวกับกำลังเคาะจังหวะลงบนหัวใจของเธอ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความตึงเครียดขึ้นในอก

เมื่อเวลาผ่านไป ความกดดันใ...